Spektrometr ciekłoscyntylacyjny promieniowania beta i alfa

Wallac 1414-003 Gurdian (1999)


Dane techniczne:

Ciekłoscyntylacyjny spektrometr promieniowania alfa i beta, posiada antykoincydencyjną redukcję tła promieniowania kosmicznego, umożliwia jednoczesne zbieranie rozdzielonych widm promieniowania beta i alfa, wyposażony jest ponadto w dyskryminację sygnałów chemoluminescencji, stabilizację temperatury i zmieniacz próbek
Spektrometr kontrolowany jest przez dedykowany komputer PC

Zastosowanie:

Spektrometr ciekłoscyntylacyjny promieniowania beta i alfa Wallac 1414-003 Guardian służy do pomiarów niskich aktywności promieniowania beta i alfa, głównie w próbkach środowiskowych.
Spektrometr posiadany przez IFJ PAN wykorzystywany jest głównie do oznaczeń emiterów beta: 90Sr i 241Pu oraz 3H, 99Tc i 63Ni. Możliwość jednoczesnego zbierania widm promieniowania alfa i beta wykorzystywana jest głównie w oznaczeniach 241Pu, gdzie aktywność alfa gra rolę znacznika (standardu wewnętrznego).
Poszukiwane radionuklidy wydziela się z próbki metodami radiochemicznymi i miesza się z ciekłym scyntylatorem. Uzyskuje się dzięki temu najwyższy z możliwych czynnik geometryczny rejestracji promieniowania. Dodatkową zaletą jest brak jakiejkolwiek absorpcji promieniowania pomiędzy miejscem jego emisji i miejscem jego rejestracji. Oba te czynniki powodują wysoką efektywność rejestracji promieniowania i umożliwiają rejestrację tak trudnych pomiarowo rodzajów promieniowania jak np. niskoenergetyczne promieniowania beta 3H (Emax=19 keV) lub 241Pu (Emax=20 keV).
Spektrometr bywa też wykorzystywany w roli licznika Czerenkowa do rejestracji wysokoenergetycznego promieniowania beta od 90Y (Emax=2.2 MeV) lub 32P (Emax=1.7 MeV). Próbka mieszana jest wówczas z roztworem wodnym a nie ze scyntylatorem.


Fot. 1. Spektrometr Wallac Guardian w IFJ PAN


Lokalizacja urządzenia:

Pracownia Badań Skażeń Promieniotwórczych Środowiska, budynek 6, Zakład Fizykochemii Jądrowej (NZ64)