Widowisko muzyczne „Na styku dwóch nieskończoności”

Widowisko muzyczne „NA STYKU DWÓCH NIESKOŃCZONOŚCI”
z muzyką Józefa Skrzeka oraz narracją filmową Jerzego Grębosza
Koncepcja i reżyseria: Adam Maj

(Auditorium Maximum UJ, 15.09.2019, godz. 20:00)


Filmy do pobrania

  1. Film dokumentalny z widowiska (1,5 godz.)
  2. Krótki zwiastun filmu z widowiska, suita „Children of the Stars part 1" (6 min, 320 MB)
  3. Koncert organowy Józefa Skrzeka w Kościele w Maniowach podczas Konferencji Fizyki Jądrowej


Widowisko multimedialne „Na styku dwóch nieskończoności”...

... było szczególnym punktem programu Dnia Otwartego 45. Zjazdu Fizyków Polskich. Zostało przygotowane specjalnie dla uświetnienia Zjazdu. Skomponowane na potrzeby widowiska utwory muzyczne miały tam swoje prapremiery.

To wyreżyserowane przez prof. Adama Maja z IFJ PAN widowisko z elementami edukacyjnymi jest połączeniem muzyki, skomponowanej i wykonanej na fortepianie oraz syntezatorach przez Józefa Skrzeka i innych artystów, z narracją obrazowaną filmami i animacjami w wykonaniu dr. hab. Jerzego Grębosza z IFJ PAN.

Widowisko muzyczne „Na styku dwóch nieskończoności”

Malowana muzyką i obrazem filmowym artystyczna wizja historii Naszego Wszechświata, wiedzie nas od osobliwości tuż przed Wielkim Wybuchem (Bubble Universe), poprzez Wielki Wybuch, wytworzenie pierwiastków wodoru, powstanie gwiazd i lekkich pierwiastków (od helu aż do żelaza) w trakcie nukleosyntezy jądrowej, aż wreszcie wybuchów Supernowych umożliwiających powstanie pierwiastków cięższych od żelaza i rozsiewających wszystkie pierwiastki w bezmiar Wszechświata, co umożliwiło powstanie życia. Do tego faktu nawiązuje kulminacyjny utwór muzyczny – podniosła suita „Children of the Stars”, mówiąca o nas, ludziach, żyjących, jak to sformułował Blaise Pascal, na styku dwu nieskończoności: mikroświatem atomów a makroświatem Wszechświata. Widowisko kończy się wizją możliwego scenariusza końca naszego Wszechświata np. w wyniku Wielkiego Rozerwania (Big Rip) i tego, jaką rolę mogą odegrać wtedy supermasywne czarne dziury; wreszcie wizją możliwości wytworzenia nowej osobliwości (i być może Nowego Wszechświata).

W widowisku, opartym na scenariuszu przygotowanym przez Adama Maja, Jerzego Grębosza, Bogdana Fornala z IFJ PAN oraz Marka Riley’a z Florida State University, wykorzystano teksty literackie Krzysztofa Niewrzędy oraz A. Maja i J. Mateja. Oprócz Józefa Skrzeka wystąpili: Jerzy Grębosz jako narrator, Mirosław Muzykant grający na instrumentach perkusyjnych, CzeT Minkus na trąbce elektrycznej, Chór Nowodworski (dyr. Ryszard Źróbek), Ela Skrzek (wokal) oraz Wiktoria i Julia Minda (saksofon i obój).



Notki biograficzne zespołu popularyzatorskiego MGS (Multimedialny Gwiezdny Spektakl), twórców widowiska

Józef Skrzek - kultowa postać na polskiej scenie muzycznej, multiinstrumentalista, wokalista i kompozytor. Już jako dziecko zaczął lekcje gry na fortepianie, a swoją edukację muzyczną odbywał w najlepszych katowickich szkołach. Śmierć ojca w wypadku w kopalni w 1970 r. spowodowała nagły przełom w jego życiorysie: żeby utrzymać rodzinę przerwał studia na Akademii Muzycznej w Katowicach i rozpoczął działalność estradową w polskim zespole rockowym Breakout, jako pianista i basista.
W 1971 roku założył i prowadził przez wiele lat grupę progresywno-rockową SBB. Początkowo SBB grał z Czesławem Niemenem, koncertując w całej Europie. Od 1973 roku zespół SBB rozpoczął samodzielną karierę jako trio, kreując oryginalny styl łączący progresywny rock z jazzem i muzyką klasyczną, z akcentami słowiańskiego romantyzmu. Jedną z charakterystycznych cech muzyki SBB była wirtuozerska gra Skrzeka na analogowym syntezatorze mini-Moog. Zespól SBB bardzo szybko stał się legendą w Polsce oraz w Czechosłowacji, na Węgrzech, w Skandynawii i w Niemczech (NRD i RFN).
W 1980 r., w szczytowym okresie swojej kariery, zespół SBB został oficjalnie rozwiązany, choć później był reaktywowany wiele razy i okazjonalnie koncertuje do dnia dzisiejszego. W 1980 Józef Skrzek rozpoczął swoją wspaniałą, trwającą do dziś, karierę solową wyrażającą się w bardzo w wielu różnych gatunkach muzycznych, często łącząc różne formy sztuki. Do głównych należą: muzyka filmowa, teatralna, operowa i elektroniczna. Rozpoczął także serię wielkich, plenerowych spektakli muzycznych w niezwykłych miejscach, m.in. w Planetarium Śląskim, w podziemnej zabytkowej kopalni w Tarnowskich Górach, na stoku gór Beskidów, w latarni morskiej w Kołobrzegu, w Barbakanie w Krakowie, na Monte-Martre w Paryżu, czy też w Twierdzy Pietropawłowskiej w Sankt Petersburgu. Szczególnie ważnym nurtem w działalności artystycznej Józefa Skrzeka jest tworzenie muzyki religijnej i wykonywanie jej w kościołach na organach piszczałkowych, często w połączeniu z syntezatorem mini-Moog.
Jeden z pierwszych takich koncertów, w 1982 r., był poświęcony pamięci poległych górników podczas wprowadzenia w Polsce stanu wojennego, a jeden z najważniejszych - w Watykanie w 2003 r. w obecności papieża Jana Pawła II. Listę dokonań artystycznych Józefa Skrzeka z jego solowej kariery można by postarać się podliczyć ilością wydanych albumów muzycznych – było ich około 50. (Więcej informacji - http://skrzek.com, https://pl.wikipedia.org/wiki/Józef_Skrzek i https://pl.wikipedia.org/wiki/SBB)

Jerzy Grębosz - adiunkt (dr hab.) w Instytucie Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk w Krakowie.
Autor publikacji z zakresu fizyki jądrowej i języka C++. Jego bestsellerowe książki – „Symfonia C++ Standard”, oraz „Pasja C++” stały się podręcznikami na wielu polskich uniwersytetach, a książka „Opus Magnum C++11” została laureatem konkursu „Informatyczna Książka roku 2018”.
Popularyzator nauki – wszechświat wyjaśnia w sposób kreatywny i niekonwencjonalny, między innymi poprzez widowiska artystyczne („Duch Fizyki”, „Klątwa Newtona”), filmy popularnonaukowe (nagradzane na przeglądach i festiwalach filmów naukowych i edukacyjnych, wykorzystywane do nauki w szkołach), czy też autorskie spektakle („Gwiezdny Pył – Największe widowisko Wszechświata”).
Z zamiłowania podróżnik – antropolog. W swoich podróżach na wyspy Oceanii poznaje pierwotne plemiona i udaje mu się wnikać w ich kulturę. (Więcej informacji - https://ifj.edu.pl/private/grebosz/greb_pol.html )

Adam Maj - polski fizyk jądrowy, od 2006 r. profesor nauk fizycznych. Prowadzi badania eksperymentalne z zakresu struktury jąder atomowych i mechanizmów reakcji jądrowych. Jego główne zainteresowania naukowe to badanie gorących i szybko obracających się jąder atomowych, struktura jąder egzotycznych oraz nowatorskie układy do detekcji promieniowania gamma. Jest współautorem ok. 300 publikacji naukowych. Przez całą swoją karierę związany z Instytutem Fizyki Jądrowej PAN w Krakowie, w latach 2011-2016 był Zastępcą Dyrektora ds. Naukowych tego instytutu a wcześniej był kierownikiem Oddziału Fizyki Jądrowej i Oddziaływań Silnych. Ponadto pełni funkcję Członka Rady Naukowej IFJ PAN i Rady Naukowej Środowiskowego Laboratorium Ciężkich Jonów Uniwersytetu Warszawskiego. Jest członkiem Komitetu Koordynującego Europejską Fizykę Jądrową (NUPECC), członkiem Academia Europea, a także członkiem wielu innych polskich i zagranicznych specjalistycznych Komitetów Naukowych. Od 2017 roku jest przewodniczącym Sekcji Fizyki Jądrowej PTF. (Więcej informacji - https://pl.wikipedia.org/wiki/Adam_Maj)


Wywiad w radiu RFM FM: Fizycy "Na styku dwóch nieskończoności" z muzyką Józefa Skrzeka



Fotosy z widowiska (Łukasz Pawlikowski, Marek Kosiba)

Widowisko muzyczne „Na styku dwóch nieskończoności”

Widowisko muzyczne „Na styku dwóch nieskończoności”

Widowisko muzyczne „Na styku dwóch nieskończoności”

Widowisko muzyczne „Na styku dwóch nieskończoności”

Widowisko muzyczne „Na styku dwóch nieskończoności”

Widowisko muzyczne „Na styku dwóch nieskończoności”

Widowisko muzyczne „Na styku dwóch nieskończoności”